Czym jest dieta planetarna i kto z niej czerpie zyski?

Kto jest odpowiedzialny za  wprowadzenie prawdziwej rewolucji w jadłospisie żywieniowym w polskich szkołach, zwanej „dietą planetarną”? Co to jest dieta planetarna i jakie zmiany wiążą się z jej wdrożeniem oraz czy ona służy dobru dziecka? Czy ktoś straci albo czy ktoś zyska w związku ze zmianą jadłospisu żywieniowego w polskich szkołach? Na te pytania odpowiada w swoim artykule pt. „Jadłospis twojego dziecka napisano w Oslo” Krzysztof Strobel. Poniżej można zapoznać się z całością tego tekstu, my przedstawimy w skrócie jego najważniejsze tezy, bo wydaje nam się on ważnym elementem całej układanki związanej z głośna ostatnio dietą planetarną, która wkroczyła do polskich szkół od 1 września 2026.

Ważnym głosem w debacie dotyczącej oceny diety planetarnej jest również rozmowa z prof. Grażyną Cichosz,  w której m.in. omawia konsekwencje takiej diety w organizmach dzieci oraz podpowiada, jak się przed nią bronić i co pakować dzieciom do szkoły.

LINK do wywiadu z prof. Cichosz:

Wielu z nas zastanawia się, czym jest ta „dieta planetarna?”, o której ostatnio zrobiło się tak głośno. Otóż – jak zauważa w swoim artykule Krzysztof Strobel – termin ten nie istnieje w polskiej ustawie, dyrektywie UE, w standardach WHO. Pojawia się w raporcie prywatnej komisji EAT-Lancet („The Lancet”). Autor dokonał wnikliwej analizy treści związanych z tym tematem i szczegółowo przedstawił rys historycznych zmian z nim związanych. W 2013 r. w Oslo powstała norweska organizacja EAT Forum (w lutym 2026 r. nastąpiło wygaszanie EAT Forum) założona przez Gunhild Stordaren. Była ona lekarką z doktoratem z ortopedii i żoną miliardera Pettera Stordalena. Mottem ich działania jest „Turning Knowledge into Influence, and Influence into Impact”. Fundatorami tej organizacji są IKEA Foundation, Rockefeller Foundation, Novo Nordisk Foundation (Fundacja kontrolująca producenta Ozempicu, który jest producentem leku na otyłość oraz producenta Vegovy), Wellcome Trust. Pan Krzysztof Strobel szczególnie opisuje charakter działania IKEA Foundation, która najczęściej kojarzona jest jako „meblowa” firma. Autor zwraca uwagę na fakt, że prowadzi ona na światową skalę zaprojektowany biznes gastronomiczny, a jedzenie w sklepie (głównie m.in. wegańskie klopsiki czy wegańskie hot dogi) to nie jest usługa, tylko narzędzie sprzedaży.  Również program FReSH jest motorem zmian w stołówkach szkolnych. Pan Strobel podkreśla, że FReSH jest to biznesowa inicjatywa EAT Forum i WBCSD z 2017 r., w którym uczestniczyło bardzo dużo korporacji, takich jak: Danone, Nestlé, PepsiCo, Kellogg, Unilever, Bayer, Syngenta, DuPont, BASF, Google. Pierwsze pięć korporacji produkuje przetworzoną żywność. Cztery następne to firmy zajmujące się agrochemią i nasiennictwem, natomiast Cargill jest przodownikiem globalnego handlu zbożem i soją.

W artykule przedstawione są także konkretne organizacje, tzw. „przewoźnicy” odpowiedzialni za kolejne kroki wdrażania powyższych decyzji związanych z jadłospisem w polskich szkołach. Zaliczamy do nich ProVeg International (konkretna organizacja z celem rynkowym), Good Food Institute (zorganizowała prywatną kolację ministerialną wspieraną przez rządy Brazylii i Holandii, która była poświęcona korzyściom płynącym z wprowadzenia diety planetarnej).

W dalszej części artykułu autor porusza wpływ takich organizacji jak ProVeg Polska (była odpowiedzialna za prowadzenie m.in. warsztatów dla kucharek, a także brała udział w konsultacjach rozporządzenia) oraz Green ReV Institute (operator tzw. „Roślinnej Szkoły”) na promowanie powyższej doktryny z Oslo.

Po przeprowadzonym rozeznaniu sprawy autor podkreśla również szokujący wniosek, że zanim wydano rozporządzenie, nie było debaty na ten temat w Sejmie, nie było kampanii, w której Polacy mogliby się wypowiedzieć. Polskę zmuszono do wprowadzenia założeń diety planetarnej do codziennego funkcjonowania w polskich szkołach. Nie obyło się bez promowanych i nagłaśnianych propagandowych haseł takich jak: „To dla zdrowia dzieci”, „To dla planety”, „To konsensus naukowy”, „Napój roślinny wzbogacony – pełnowartościowy zamiennik mleka”, „Działania rzecznicze i edukacyjne”, „Konsultacje publiczne-głos społeczeństwa”.

W artykule zostały także wskazane m.in. firmy, producenci, którzy zyskają na wprowadzeniu diety planetarnej oraz również ci, którzy bardzo dużo stracą. Niestety, duże koszty poniosą polscy hodowcy i drobiarze, polskie mleczarnie, mali lokalni dostawcy żywności do szkół, samorządy i rodzice oraz dzieci (skutkować to będzie niedoborami w ich organizmie). Duże zyski odniosą producenci (napojów roślinnych, przetworzonej żywności), importerzy strączków, fundacje sprzedające szkolenia, certyfikowani dietetycy, audytorzy.            

Czy „dieta planetarna” służy naprawdę dobru dziecka? Czy działania, które forsowane są na siłę m.in. bez zgody rodziców, mogą być akceptowalne? Czy koszty z wdrożenia zmienionego jadłospisu w polskich szkołach nie przewyższą zysków? Są to pytania, na które każdy z nas może sobie odpowiedzieć po dokładnym wgłębieniu się w temat omawianego artykułu.

LINK: Krzysztof Strobel:

https://krzysztofstrobel.substack.com/p/jadospis-twojego-dziecka-napisano

Nauczyciele Dla Wolności
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.